نکات برجسته
• در بیماران باردار مبتلا به دیابت نوع 1(T1D)، کنترل متابولیک شدیدتر با تولد نوازادانی با وزن طبیعی همراه است.
• معیارها و آستانه های بهینه برای درصد زمان در محدوده ی قند خون هدف در طی بارداری (TIRp) برای زنان آمریکای لاتین به وضوح تعریف نشده است.
• در سه ماهه دوم بارداریزمان در محدوده ی قند خون هدف بیش از 59.1 درصد، و میانگین گلوکز کمتر از 133 میلی گرم در دسی لیتر، با فرکانس پایین تری برای تولد نوزادانی بزرگتر از سن حاملگی همراه است.
27 فوریه 2025- کنترل متابولیک شدید در دوران بارداری، عمدتاً حفظ زمان در محدوده در طی بارداری (TIRp) و سطح متوسط گلوکز در محدوده ی هدف، ممکن است خطر تولد نوزادان بزرگ تر از سن حاملگی (LGA) را در زنان مبتلا به دیابت نوع 1 (T1D) کاهش دهد. مطالعه ی اخیر که توسط دکتر آنا ماریا و همکارانش انجام شده است، در مجله Diabetes Research and Clinical Practice منتشر گردید.
از طریق بهینه سازی سطح قند خون، زنان باردار می توانند خطرات ناشی از عوارض بارداری را برای خود و جنینشان کاهش دهند."زمان در محدوده" (TIR) درصد زمانی است که سطح قند خون یک فرد در محدوده ی هدف تعیین شده برای او قرار داشته باشد.زمان در محدوده در طی بارداریTIRp) : بین 63-140 میلی گرم در دسی لیتر)، و میانگین آستانه گلوکز که می تواند به نتایج بهتر جنینی در زنان آمریکای لاتین مبتلا بهT1D کمک کند، در این مطالعه ارزیابی شد.
محققان در یک مطالعه کوهورت آینده نگر بر روی 62 زن باردار مبتلا به دیابت نوع 1 که همگی در دوران بارداری از سیستم تحویل خودکار انسولین(AID systems) برای کنترل قند خون خود استفاده می کردند، این مطالعه را انجام دادند. میانگین سنی بیماران 31.9 سال (±5.9) و میانگین HbA1c آنها 7.57 درصد (±1.29 درصد) بود. TIRpبهینه و نقاط آستانه ی میانگین گلوکز برای پیش بینی تولد نوزادان بزرگ تر از سن حاملگی(LGA) با روش لیو در سه ماهه دوم تعیین شد، محققان قوی ترین پیش بینی کننده‌های LGAرا تجزیه و تحلیل کردند.این تجزیه و تحلیل شامل مقایسه معیارهای TIRp، سطوح گلوکز، نتایج جنین، و انواع دستگاه های مورد استفاده، به ویژه بررسی نتایج با سیستم های حلقه بسته هیبریدی پیشرفته(AHCL) در مقابل سایر سیستم های AID بود.27.5% از افراد از سیستم های حلقه بسته هیبریدی پیشرفته(AHCL ) استفاده می کردند. نتایج جنین برای آستانه ی شناسایی شده و آستانه ی توصیه شده توسط دستورالعمل ها(TIRp> 70٪) ارزیابی شد.
یافته های این مطالعه به شرح زیر است:
• تولد نوزادان بزرگ تر از سن حاملگی در میان مادرانی که زمان در محدوده ی کمتر از 59.1% از زمان ها را داشتند(50% نوزادان) در مقایسه با کسانی که زمان در محدوده ی آنها بیش از 59.1% بود(17.9% نوزادان)، شایع تر بود. (p = 0.010)
• هایپربیلی روبینمی نیز نوزادان متولد شده از مادران گروه اول شایع تر بود، 45% نوزادان در مقابل 11.8% نوزادان(p=0.016).
• آستانه یTIRp بهینه که سبب کاهش خطر تولد نوزادان بزرگتر از سن حاملگی می شد، بیش از 59.1٪ در طول سه ماهه دوم با اندازه گیری حساسیت در 75٪ و ویژگی در 61٪ و سطح زیر منحنی0.68 تعیین شد(CI: 0.48-0.88).
• این کاهش خطر تولد نوزادان بزرگتر از سن حاملگی با حساسیت 69٪، ویژگی 70٪ و AUC در 0.70 را نشان می دهد(CI:0.51-0.88).
• سه ماهه سوم با بهبود کنترل متابولیک در زنان دارای دستگاه AHCL در مقایسه با سایر دستگاه های تحویل انسولین به دست آمد.
در نتیجه، بدیهی است که حفظ TIRpبیش از 59.1% زمان ها، و میانگین گلوکز کمتر از 133 میلی گرم در دسی لیتر در طول سه ماهه دوم خطرات LGA را در نتایج بارداری زنان مبتلا به T1D کاهش می دهد. سیستم‌هایAHCL ، همچنین از کنترل متابولیک بهتر پشتیبانی می کنند، بنابراین به عنوان ابزاری در مدیریت بارداری‌های T1D امیدوارکننده هستند. تحقیقات بیشتر در مورد پیامدهای مشاهده شده ممکن است پذیرش این معیارها را به عنوان استاندارد در رسیدگی به این حاملگی ها تأیید کند.
منبع: